Εγγραφή Μελών






Ξεχάσατε τον κωδικό σας;
Δεν έχετε λογαριασμό; Εγγραφή

Συνδεδεμένοι

Έχουμε 7 επισκέπτες online

IE Limitations

   Due to the advanced web techniques used in this template, Internet Explorer 6 and 7 support is limited. The template is compatible with IE and will function properly, however some of the graphics and visual effects have been reduced. You can try Firefox 3  or Google Chrome
Αρχικη
Πρωτομαγιά των λουλουδιών PDF Εκτύπωση E-mail
Γράφει ο/η administrator   
02.05.07

    Με σύμβολο το «ανθισμένο» στεφάνι

Πολύ πριν αποτελέσει σύμβολο κοινωνικών αγώνων η πρώτη μέρα του Μάη, ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη στον ελλαδικό χώρο και την υπόλοιπη Ευρώπη, με τη νίκη της Άνοιξης κατά του Χειμώνα και την ήττα του θανάτου από τη ζωή. Τον τόνο στα έθιμα της Πρωτομαγιάς δίνουν σήμερα τα λαϊκά τραγούδια που μιλούν για τη δροσιά, τη ζωντάνια και την άνθηση που γνωρίζει το μήνα Μάιο, η φύση αλλά και οι καρδιές των ανθρώπων.

 Από τις ελάχιστες γιορτές χωρίς θρησκευτικό περιεχόμενο, η Πρωτομαγιά έχει διατηρηθεί ως τις μέρες μας, πιθανόν ως κατάλοιπο πανάρχαιων προχριστιανικών δοξασιών σχετικών με τη γονιμότητα και την καρποφορία της γης. Χαρακτηριστικό ότι οι βασικές εκδηλώσεις της, όπως η έξοδος των ανθρώπων στην ύπαιθρο με συνοδεία χορών και τραγουδιών και το μάζεμα λουλουδιών για να πλεχτούν στεφάνια, τα οποία στη συνέχεια κρεμιούνται σε εμφανή θέση των σπιτιών, συναντώνται στον λαϊκό πολιτισμό πολλών ευρωπαϊκών λαών. Στη Σουηδία, π.χ., την Πρωτομαγιά οι χωρικοί μαζεύουν πράσινα κλαδιά που τα αναρτούνστα σπίτια τους, ενώ τραγουδούν τραγούδια που μιλούν για ευφορία και ευτυχία. Σε χωριά της Γερμανίας την 1η Μαΐου ένα κλαδί στολισμένο με ταινίες (το Maibaum) τοποθετείται στην κεντρική πλατεία και γύρω του στήνονται ξέφρενοι χοροί. Ακόμη εκλέγουν το πιο όμορφο κορίτσι του χωριού ως Βασίλισσα του Μαΐου (Maikonigin), το οποίο και ντύνουν με κάτασπρο φόρεμα. Ο Μάιος στην αρχαιότητα Γνωστός στους διάφορους πολιτισμούς με διαφορετικά ονόματα, ο Μάιος ονομάστηκε έτσι από τη ρωμαϊκή θεότητα Maja (Μάγια) της οποίας το όνομα προήλθε με τη σειρά του από την ελληνική λέξη Μαία, τροφός και μητέρα. Η Μάγια ταυτίστηκε και με την Ατλαντίδα νύμφη Μαία, μητέρα του Ερμή στον οποίο και αφιερώθηκε ο μήνας. Σύμφωνα με τον τρόπο διαίρεσης του χρόνου των αρχαίων Ελλήνων, ο Μάιος αντιστοιχούσε σε μέρος του Μουνιχιώνα και του Θαργηλιώνα που σημαίνει το μήνα που ο ήλιος καίει, θερμαίνει τη γη. Ήδη από τους Ρωμαίους, η αρχή του μήνα σηματοδοτούνταν από τον εορτασμό της Αγαθής Θεάς ενώ σε όλη τη διάρκειά του τελούνταν γιορτές συνδεδεμένες με την ευφορία των αγρών. Η φυσιογνωμία του Μαΐου στη λαϊκή αντίληψη είναι δίσημη: συνυπάρχει σ αυτήν το καλό και το κακό, η αναγέννηση και ο θάνατος. Όλες αυτές οι ιδιότητες συγκλίνουν και συγκεντρώνονται στην πρώτη του μέρα, την Πρωτομαγιά. Ο εθιμικός εορτασμός της ως της τελικής νίκης του καλοκαιριού κατά του χειμώνα και της υπερίσχυσης της ζωής επί του θανάτου έχει μακρότατη παράδοση με ρίζες που ανάγονται σε προχριστιανικές αγροτικές λατρευτικές τελετές που αποσκοπούσαν στη γονιμότητα των αγρών και, κατεπέκταση, και των ζώων και των ανθρώπων. Οι αρχαίοι Έλληνες, ως φλογεροί φυσιολάτρες, γιόρταζαν το άνοιγμα των λουλουδιών και το φτάσιμο της άνοιξης. Aπό τα αρχαιότερα χρόνια του πολιτισμού τους, που έφθασε στην Ελλάδα από τη Θράκη το ρόδο, μαζί με τις Oρφικές διδασκαλίες, αυτό το λουλούδι έγινε σύμβολο και υμνήθηκε ως η νύμφη των ανθέων. Η γιορτή, όμως, της άνοιξης, η αρχαία Πρωτομαγιά, πήρε σιγά-σιγά κι επίσημη μορφή, με τα Ανθεστήρια, τη γιορτή των λουλουδιών της Αθήνας, όπου με μεγαλοπρέπεια βάδιζαν προς τα ιερά πομπές με κανηφόρες, που έφερναν άνθη. Έπειτα τα Ανθεστήρια διαδόθηκαν και σ άλλες πόλεις της Ελλάδος και πήραν πανελλήνια μορφή. Αργότερα, με το πέρασμα των αιώνων, η αρχική έννοια της Πρωτομαγιάς χάθηκε και τα έθιμα επιβίωσαν απλώς ως λαϊκές γιορτές στις οποίες συμπεριλαμβάνονται περιφορά δέντρων, πράσινων κλαδιών ή στεφάνων με λουλούδια, ανακήρυξη του βασιλιά ή της βασίλισσας του Μάη, χορός γύρω από ένα δέντρο ή ένα στολισμένο κοντάρι-γαϊτανάκι. Πρόκειται για μια από τις ελάχιστες γιορτές χωρίς θρησκευτικό περιεχόμενο που έχουν διατηρηθεί ως τις μέρες μας με εκδηλώσεις που απαντώνται στον λαϊκό πολιτισμό πολλών ευρωπαϊκών λαών. Το στεφάνι και οι συμβολισμοί του Το πρωτομαγιάτικο στεφάνι είναι, σχεδόν, το μοναδικό έθιμο που εξακολουθεί να μας συνδέει με την παραδοσιακή Πρωτομαγιά, μια γιορτή της άνοιξης και της φύσης με πανάρχαιες ρίζες, πλούσια σε εκδηλώσεις σε παλαιότερες εποχές. Στις μέρες μας η Πρωτομαγιά με το μάζεμα των λουλουδιών για το πρωτομαγιάτικο στεφάνι, ενισχύει τις σχέσεις του ανθρώπου με τη φύση, από την οποία οι περισσότεροι έχουμε απομακρυνθεί, ζώντας στις πόλεις. Το στεφάνι κατασκευαζόταν με βέργα από ευλύγιστο και ανθεκτικό ξύλο κλήματος ή άλλο και στολιζόταν με λουλούδια και κλαδάκια καρποφόρων δέντρων, όπως η αμυγδαλιά, η συκιά και η ροδιά. Ακόμα, το διακοσμούσαν με στάχια από σιτάρι και κριθάρι, με κρεμμύδι αλλά και σκόρδο για το μάτι. Η χρήση πρασινάδας και όχι τόσο λουλουδιών με σκοπό τη μετάδοση της γονιμότητάς τους ήταν το κύριο χαρακτηριστικό των μαγιάτικων συνηθειών. Στον αγροτικό χώρο, μάλιστα, δε θεωρείτο απαραίτητο το πλέξιμο στεφανιών. Αρκούσε η τοποθέτηση πάνω από την πόρτα του σπιτιού μιας δέσμης από χλωρά κλαδιά ελιάς, συκιάς, νεραντζιάς, πορτοκαλιάς και άλλα μαζί με λουλούδια. Απαραίτητη ήταν, επίσης, η ύπαρξη μεταξύ τους φυτών αποτρεπτικών. του κακού, όπως είναι η τσουκνίδα, το σκόρδο και άλλα. Στις μέρες μας που έχουμε καθιερώσει στεφάνια από λουλούδια του αγρού ή των κήπων, που τα βάζουμε για μερικές μέρες στην κύρια είσοδο των σπιτιών μας. Δύσκολα μπορεί, πια, να ανιχνευτεί συμβολισμός στο σύγχρονο πρωτομαγιάτικο στεφάνι, αφού για τους περισσότερους δεν αποτελεί, ίσως, τίποτα περισσότερο από μια όμορφη και μυρωδάτη σύνθεση λουλουδιών, χωρίς να παραπέμπει σε συσχετισμούς σύμφωνα με τους οποίους «χαρίζει» στους ενοίκους ενός σπιτιού υγεία, καλή τύχη, ειρήνη, ευτυχία και ευφορία. Σίγουρα, όμως, η κατασκευή του χαρίζει ευφορία σε μεγάλους και μικρούς, που ξεφεύγοντας από τις πόλεις αναζητούν τη χαρά της άνοιξης στην ολάνθιστη φύση.
 
< Προηγ.   Επόμ. >

Γίνε φίλος στο Facebook


Προφίλ Facebook του/της Lachanoudis Stavros

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

  Το Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Θερμαϊκού πρόκειται να ξεκινήσει τη μελέτη της τοπικής ιστορίας του Δήμου. Σε πρώτο στάδιο, ενδιαφέρεται να συλλέξει στοιχεία σχετικά με την ιστορική διαδρομή των πρώην Κοινοτήτων  της Περαίας, των Νέων Επιβατών και της Αγίας Τριάδας, από το έτος ίδρυσής τους έως και το 1974.
Όσοι έχουν διατελέσει Κοινοτικοί Σύμβουλοι ή υπάλληλοι στις πρώην Κοινότητες της Περαίας, των Νέων Επιβατών και της Αγίας Τριάδας μέχρι το 1974, καλούνται να επικοινωνήσουν με το Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Θερμαϊκού.


Διεύθυνση: Κουντουριώτη 51, Παραλία Νέων Επιβατών
Τηλέφωνο: 23920 28803
Πληροφορίες: Θεοδόσης Τσιρώνης, Δρ. Νεότερης Ιστορίας Α.Π.Θ., Ιστορικός Πολιτιστικού Κέντρου Δήμου Θερμαϊκού